Wady i zalety rolnictwa monokulturowego

Czy po raz pierwszy słyszysz o monokulturze? Monokultura polega na wysiewaniu jednej rośliny co roku na podobnym obszarze ziemi, bez stosowania praktyk takich jak płodozmian, a nawet uprawianie kilku roślin na tym samym polu, co jest powszechnie znane jako polikultura.

Czym jest monokultura w rolnictwie?

Oprócz tego w monokulturze do popularnych i popularnych upraw, które są zawsze preferowane na całym świecie, należą:

• Soja
• Pszenica
• Kukurydza

Powyżej wymieniono trzy najczęściej uprawiane rośliny metodą monokultury.
Techniki monokulturowe pozwalają rolnikom na prowadzenie jednakowych upraw na wszystkich polach.

Ponownie, rolnicy zawsze wybierają uprawę tylko niektórych upraw, które są opłacalne i używają tych samych nasion, tych samych choroby i metod kontroli szkodników, podobnych maszyn, a także podobnej metody sadzenia na całym polu, co zwiększyło szanse na zwiększenie rentowności całego pola.

Rolnicy, którzy preferują tę metodę, twierdzą, że przynosi ona wyższe plony w porównaniu z corocznym płodozmianem. Choć twierdzenie o opłacalności może okazać się prawdziwe, konsekwencje z nią związane prędzej czy później okażą się o wiele bardziej dewastujące niż korzyści związane z bezpieczeństwem i ochroną środowiska.

Praktyka rolnicza i ekologiczna rolnictwa monokulturowego

Monokultura i utrata dywersyfikacji zarówno w uprawie, jak i w żywności

Mnóstwo bioróżnorodność na całym świecie dzieje się na obszarach gęsto zaludnionych, a monokultura ogranicza różnorodność kulturową.

Poza tym, w ujęciu ekonomicznym, dowodzi to po prostu, że bardzo niewiele rodzin ponosi duże obciążenia finansowe z powodu tych, które uparcie trwają przy swoim miejscu, co prowadzi do wyginięcia wielu lokalnych kultur na całym świecie. Całe to ograniczenie i redukcja różnorodności są po prostu wynikiem braku i braku wdrożenia różnorodności żywności.

Na przykład przemysłowe klatki i farmy rybne w zachodnioafrykańskim kraju Gambia charakteryzują się zanieczyszczeniem rzek i oceanów, zniszczeniem zasobów dzikich ryb, a także pozbawieniem lokalnych społeczności rybackich środków do życia, a Gambijczyków ich pierwotnej diety.

Na całym świecie dieta człowieka 50% składa się z zaledwie trzech upraw: pszenicy, ryżu i kukurydzy, co prowadzi do zaburzeń równowagi żywieniowej i niedożywienia. Chociaż twierdzi się, że prowadzi to do rentowności i lepszego życia, wiele osób na całym świecie, które uprawiają ten rodzaj rolnictwa, nadal znajduje się wśród osób cierpiących z powodu braku bezpieczeństwa żywnościowego i przyczynia się do globalnego głodu.

Monokultura i zmiana klimatu

Choć jest to praktykowane na szeroką skalę, wiąże się z corocznym stosowaniem nawozów chemicznych w celu ograniczenia zubożenia gleby. Stosowane środki chemiczne w połączeniu z coroczną orką ciężkim sprzętem powodują rozkład i rozkład wszystkich składników gleby, które są uważane za najlepsze dla zdrowych upraw.

Czy wiesz, że stosowanie środków chemicznych nawozy A także marnotrawne nawadnianie zwiększa ryzyko spływów, które niszczą ekosystemy wodne i zanieczyszczają drogi wodne? Tak jak mało zróżnicowany krajobraz sprzyja występowaniu ograniczonej liczby gatunków ptaków i pożytecznych owadów, tak samo monokultura utrudnia walkę ze szkodliwymi szkodnikami i chorobami, a także zwiększa zapotrzebowanie na fungicydy i pestycydy.

Szacuje się, że emisja metanu – potencjalnego gazu cieplarnianego pochodzącego z produkcji nawozów – jest 3,5 razy wyższa od szacunków amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska (EPA) dotyczących wszystkich emisji metanu ze wszystkich gałęzi przemysłu w Stanach Zjednoczonych.

Oprócz tego przyczynia się do zmiany klimatu, utrudniając systemom rolniczym dostosowanie się do niej, co czyni je bardziej podatnymi na szkodniki, zarazy roślinne, gatunki inwazyjne, susze i ekstremalne zjawiska pogodowe.

Wady monokultury

Wyższe plony przy niższych kosztach wydają się bardzo korzystne, a dodatkowo, biorąc pod uwagę rosnące koszty i wzrost populacji, może to okazać się najlepszym rozwiązaniem w walce z rosnącymi problemami bezpieczeństwa żywnościowego na całym świecie.

Jednak długoterminowe i ostateczne skutki monokultury są bardzo niebezpieczne, co sprawia, że rolnictwo monokulturowe stanowi zagrożenie. Poniżej przedstawiono niektóre z długoterminowych skutków:

Uszkodzenie jakości gleby

Decydując się na uprawę tylko jednego rodzaju roślin na swojej ziemi, prowadzisz do intensywnej uprawy na całym polu. Coroczne sadzenie takich roślin w ten sam sposób powoduje wyczerpywanie się składników odżywczych w glebie.

Wyczerpanie zasobów tych składników odżywczych w glebie, a zwłaszcza azotu, prowadzi do jej osłabienia i uniemożliwia prawidłowy wzrost upraw. Oprócz wyczerpywania się składników odżywczych, niszczy ona również naturalne składniki gleby, co wynika z intensywnego stosowania nawozów.

Zwiększone wykorzystanie nawozów

Oznacza to po prostu, że rolnicy muszą wzbogacać glebę w coraz więcej podstawowych składników odżywczych, aby móc uprawiać rośliny z tą samą wydajnością. Wyższe zapotrzebowanie na składniki odżywcze wynika ze stosowania zwiększonej ilości nawozów. Nawozy mają również swój własny wpływ na środowisko.

Podatność na szkodniki

Jeśli rolnik zdecyduje się na monokulturę, musi być przygotowany na walkę z chwastami i szkodnikami, ponieważ ta metoda uprawy jest podatna na tego typu ataki, stąd konieczność stosowania większej ilości pestycydów w celu zapobiegania im i zwalczania.

Ta metoda również po prostu dotyczy upraw, które są podobne lub są klonami siebie nawzajem. Oznacza to, że jeśli zdarzy się, że jedna uprawa jest podatna na szkodniki, to inne również będą zachowywać się w ten sam sposób.

Monokultury to coś więcej niż tylko gospodarstwa rolne. Są one siedliskiem szkodników, ponieważ uprawiane przez nie produkty spożywcze lub rośliny są w tym samym czasie i każdego roku, co przyciąga coraz więcej szkodników.

W związku z tym istnieje ryzyko strat ekonomicznych dla rolników, którzy stosują monokulturę, ponieważ jeśli jedna uprawa ulegnie zniszczeniu, ucierpią na tym wszystkie uprawy, co doprowadzi do ogromnej utraty zysków w całym gospodarstwie z powodu dewastacji produkcji rolnej.

Większe stosowanie pestycydów i herbicydów

Jak szczegółowo opisano powyżej, ponieważ uprawy monokulturowe są bardziej narażone na inwazję szkodników i chwastów, na takich polach będzie stosowane więcej pestycydów. Zwiększy to również budżet rolnika, ponieważ pestycydy będą stosowane przez większość czasu i w dużych ilościach.

Szkody dla środowiska

Zwiększona ilość pestycydów i nawozów stosowanych na polach trafia do wód gruntowych i rzek, powodując zanieczyszczenie wody. Ponadto przedostają się one do powietrza, zanieczyszczając je.

Kolejnym poważnym problemem napędzanym przez monokulturę jest wylesianie, wynikające ze wzrostu zapotrzebowania na ziemię. Statystyki pokazują, że od 1970 roku sama amazońska puszcza deszczowa straciła ponad 201 ton sześciennych (TP3T) powierzchni lasów w wyniku stosowania tych technik.

Pojawiają się również twierdzenia, że istnieje duże uzależnienie od paliw kopalnych, co może skutkować zwiększeniem problemów środowiskowych, takich jak globalne ocieplenie.

Utrata różnorodności biologicznej

Uprawa niektórych gatunków roślin (monokultura) prowadzi do utraty bioróżnorodności. Ogranicza również wybór klientów, ponieważ brakuje im różnorodności produktów do kupienia.

Większa podatność na choroby

Ponieważ rośliny uprawiane tą metodą zawsze mają podobny gen (ten sam gatunek), ich ogólna reakcja lub odporność na choroby jest niemal taka sama. Z powyższego powodu, gdy jedna roślina zostanie zainfekowana, istnieje większe prawdopodobieństwo, że cała farma zostanie zainfekowana i zniszczona przez podobną chorobę.

Niższe plony

Ci, którzy przyjęli monokulturę, są skłonni wierzyć, że monokultura przynosi większe plony w porównaniu z innymi formami rolnictwa, takimi jak polikultura, co nie jest prawdą. Według najnowszych badań nie jest to prawdą, a jedynie przekonaniem.

Korzyści z rolnictwa monokulturowego

Specjalistyczna i spójna produkcja roślinna

Maksymalnie wykorzystując jeden rodzaj uprawy na całym polu, rolnik jest w stanie zoptymalizować procesy takie jak nasiona, zapotrzebowanie na wodę, metody zbioru i wiele innych, podobnych w całym gospodarstwie. Zastosowanie opisanej powyżej metody prowadzi do obniżenia kosztów produkcji i zwiększenia plonów.

Doprowadzi to również do obniżenia kosztów produkcji, ponieważ nasiona, pestycydy, a nawet nawozy będą kupowane w dużych ilościach lub hurtowo do tego samego rodzaju upraw. Te same uprawy oznaczałyby również, że procesy rolnicze w całym gospodarstwie będą wyspecjalizowane i że rolnik będzie musiał wygospodarować środki na dany rodzaj maszyn.

Wymaga to monokultury, która jest bardziej opłacalna ekonomicznie dla rolników. Grupa osób sprzeciwiających się monokulturze uważa, że prowadzi ona do wielu problemów środowiskowych i jest zazwyczaj mniej opłacalna w porównaniu z rolnictwem ekologicznym.

Uprawy na żądanie

Ta metoda faworyzuje uprawy powszechnie dostępne na rynku. Rolnicy analizują uprawy, na które jest popyt komercyjny i opłacalna uprawa, takie jak pszenica.

Idealne dopasowanie warunków

Monokultura może być wykorzystywana do uprawy grupy roślin, które najlepiej odpowiadają lokalnemu klimatowi i warunkom glebowym danego pola. Pozwoli to na uzyskanie dobrych plonów z wybranej rośliny, ponieważ warunki uprawy będą odpowiednio dobrane.

Łatwe i proste

Mówi się, że robienie tej samej rzeczy, a raczej jednej rzeczy wiele razy, jest łatwiejsze niż robienie kilku rzeczy naraz. Oznacza to po prostu, że kiedy rolnicy decydują się na uprawę jednego rodzaju roślin na danym kawałku ziemi, jest im łatwiej i prościej zarządzać nim niż uprawiać kilka rodzajów roślin na jednym polu.

Główną alternatywą jest rolnictwo polikulturowe

Jest to przeciwieństwo monokultury, ponieważ jest to rodzaj rolnictwa, w którym na tym samym polu uprawia się kilka gatunków roślin, jednocześnie naśladując różnorodność roślin w naturalnych ekosystemach. Jest to również bardziej powszechne wśród rolników, co sięga historii… rolnictwo ekologiczne i rolnictwa konwencjonalnego.

Typy polikultury

Do różnych rodzajów stosowanych technik polikulturowych zalicza się:

• Współuprawa – polega na uprawie kilku roślin obok siebie na jednym polu
• Uprawa okrywowa – oznacza to uprawę roślin wyłącznie w celu pokrycia i ochrony gleby

Uprawa polikulturowa jest korzystniejsza, ponieważ pozwala zwalczać szkodniki, choroby, a nawet chwasty. To jeden z głównych powodów, dla których uważa się ją za rolnictwo zrównoważone.