Uprawa polikulturowa: metody, zalety i wady
Poza tym uważa się, że uprawa wielogatunkowa może zminimalizować szkodniki, choroby, i nawet chwasty a także ogranicza stosowanie pestycydów w całym gospodarstwie. Rośliny strączkowe wraz z międzyplonami roślin strączkowych mają większe szanse na dostosowanie plonów na glebach o niskiej zawartości azotu poprzez biologiczne wiązanie azotu. Z drugiej strony, może to również obniżyć plony poprzez konkurencję między gatunkami mieszanymi o zasoby takie jak woda, składniki odżywcze, a także światło. Poza tym dodatkowo komplikuje to zarządzanie całym gospodarstwem, ponieważ różne gatunki mają sprzeczne tempo wzrostu, potrzeby plonowania, a także dni dojrzewania. Monokultury są również uważane za podatne na mechanizację. Z powyższych powodów wielu rolników w rolnictwie na dużą skalę woli przyjąć monokultury i zarządzać nimi poprzez płodozmian aby uwzględnić różnorodność w tego typu rolnictwie.Metody uprawy polikulturowej
1. Wielokrotne kadrowanie Ta technika uprawy jest również znana jako uprawa dwurzędowa. Polega ona na uprawie roślin na tym samym kawałku ziemi w ciągu jednego sezonu wegetacyjnego. Natychmiast po zbiorze należy jak najszybciej, a jeśli to możliwe, natychmiast zasiać kolejne rośliny. Nowo wyhodowane rośliny kontynuuje się po zbiorach, pod koniec sezonu wegetacyjnego. Głównymi uprawami w systemach wielorzędowych są rośliny uprawne, włókniste, a nawet warzywa. Drobni lub przeciętni rolnicy często stosują polikulturę, ponieważ pozwala ona efektywnie wykorzystać nawozy, wodę i ziemię. 2. Kadrowanie sztafetowe (zmodyfikowane podwójne kadrowanie) To zmodyfikowana wersja podwójnego zbioru. Nie jest to to samo, ponieważ uprawy są uprawiane przed zbiorem plonów początkowych. Innymi słowy, wszystkie uprawy będą musiały dzielić się częścią sezonu wegetacyjnego, co pomoże dostosować promieniowanie słoneczne i aktualną temperaturę dla wszystkich upraw. W chwili, gdy to czytasz, uprawy sztafetowe zyskują na popularności, gdyż wielu rolników na całym świecie specjalizuje się w sianiu kukurydzy na nasiona, pszenicy ozimej, a nawet soi. 3. Uprawa współrzędna Polega ona na uprawie kilku roślin, gdzie dwie lub więcej różnych roślin pokrywa ten sam kawałek ziemi jednocześnie. W tym przypadku najpierw uprawia się roślinę główną. Następnie w pozostawionych miejscach uprawia się drugą roślinę. Zazwyczaj rolnicy stosujący tę metodę stosują co najmniej dwie różne rośliny w tym samym czasie. Inną nazwą współrzędnej uprawy jest agroforestry, ponieważ mniejsze rośliny są zawsze uprawiane poniżej tych, które rosną wyżej. Ta metoda jest odpowiednia w miejscach, gdzie jest mało ziemi dostępnej pod uprawę. Rośliny uprawia się również w sposób zorganizowany lub nawet miesza się je losowo. Najbardziej odpowiednimi gatunkami roślin do tej metody są rośliny strączkowe. Dzieje się tak, ponieważ wprowadzają one azot atmosferyczny do gleby, pomagając zmniejszyć zużycie nawozów. 4. Uprawa okrywowa Jak sama nazwa wskazuje, rośliny okrywowe uprawia się w celu pokrycia gleby. Głównym celem ich stosowania jest ochrona powierzchni gleby przed wiatrem i erozją wodną, a także zapobieganie wzrostowi chwastów na polu. Ich wierzchołkowe pędy pomagają w pokryciu powierzchni gleby, a ich korzenie utrzymują i stabilizują cząstki gleby. Rośliny okrywowe są również szeroko stosowane do produkcji nawozu zielonego. Pod koniec okresu wegetacji można je wkopać w glebę, aby dostarczyć jej składników odżywczych, ponieważ regulują one również jej właściwości, takie jak napowietrzenie, a nawet retencja wody. 5. Płodozmian W tym przypadku sadzimy za każdym razem inny rodzaj rośliny w systemie płodozmianu w określonych odstępach czasu na tym samym polu. Polikultura jest ważna, aby nie uprawiać tej samej rośliny na tym samym polu przez dwa lata. Odczekanie pozwala glebie zregenerować się między kolejnymi uprawami. Zapewnia to również lepsze warunki zarówno dla rośliny, jak i gleby.Korzyści z rolnictwa polikulturowego
1. Oszczędność zasobów Kilka lat temu, przed erą polikultury, podstawową techniką rolniczą była monokultura. Oznaczało to, że dany obszar ziemi był wykorzystywany do uprawy jednego rodzaju roślin. Na przykład kukurydza była uprawiana tylko razem z kukurydzą, a jarmuż rósł tylko z jarmużem. Wadą tej metody jest to, że rolnik potrzebowałby dużych działek, aby podzielić plony. Do nawadniania upraw na dużych obszarach potrzebny byłby również skomplikowany system nawadniania. Rolnik może również posiadać mniejszy obszar ziemi o podobnej wydajności i dysponować bardziej wydajnym systemem nawadniania. 2. Konkurencja roślin Gdy gleba jest przeznaczona pod kilka upraw, rośliny zawsze rosną silniej. Może się to wydawać sprzeczne z intuicją, ponieważ ludzie zawsze argumentują, że kilka roślin zużywa więcej składników odżywczych w szybszym tempie. Jednak rośliny wydają się skupiać na czymś, co wygląda na konkurencję o glebę. Poza tym korzenie roślin, a nawet warzyw, zawsze stają się grubsze, aby pokryć jak najwięcej gleby. Dzięki temu rośliny rosną zdrowiej i oferują lepsze plony. W miarę jak rośliny zbliżają się do siebie, ich układ odpornościowy się wzmacnia. Badania wykazały, że rośliny należące do różnych gatunków, gdy zbliżają się do siebie, łatwiej zwalczają choroby niż te uprawiane w monokulturze.Wady upraw polikulturowych
1. Kwestie kontroli Główną wadą polikultury jest liczba wyzwań związanych z kontrolą upraw. W przeciwieństwie do pojedynczej działki, na której uprawiany jest jeden gatunek, polikultura obejmuje działkę, na której uprawia się kilka gatunków roślin. W tym przypadku rolnik musi pracować na mniejszej powierzchni, gdzie uprawia się jednocześnie kilka gatunków roślin. Rolnik może również wiedzieć tylko, jak radzić sobie z jednym gatunkiem i nie mieć wystarczającej wiedzy, aby zarządzać pozostałymi.
2. Sprzęt
Niektóre polikultury wymagają inwestycji w sprzęt wspomagający kontrolę gruntów. Jest to powszechne w przypadku polikultur w gospodarstwach rybnych. Rolnik będzie musiał poświęcić więcej czasu i zainwestować w infrastrukturę, aby to wszystko działało. Działka powinna być wystarczająco duża, posiadać doskonały system nawadniania oraz środki fizyczne i chemiczne wspomagające wzrost.
Metody uprawy monokulturowej i polikulturowej
Monokultury zużywają duże ilości syntetycznych środków chemicznych do zwalczania szkodników, a także dostarczają składników odżywczych uprawom. Pomaga to pozbyć się wielu syntetycznych środków w ogrodzie i przyczynia się do lepszego zarządzania systemem ogrodniczym. Po pewnym czasie poprawia się stan gleby, w przeciwieństwie do polikultur, które poprawiają jej stan po pewnym czasie. Polikultura zmniejsza również ryzyko i zapewnia stabilne i wysokiej jakości plony. Można zastosować wiele metod, aby wprowadzić ten system na swoje pole. Podobieństwa pomiędzy rolnictwem monokulturowym i polikulturowym Jedynym istotnym podobieństwem między tymi dwiema metodami jest sadzenie roślinności. Obie metody wiążą się ze stosowaniem fungicydów, nawozów, a nawet pestycydów. Jednak monokultura zużywa większe ilości środków ochrony roślin niż polikultura. Jeśli chcesz przejść na rolnictwo ekologiczne, zwiększając jednocześnie bioróżnorodność swojego gospodarstwa, przejście na system polikultury jest jednym z najlepszych posunięć. Możesz również zdecydować się na stosowanie polikultur w płodozmianie, a nawet używać ich jako nawozu zielonego, aby dostosować ogólną żyzność gleby i poziom składników odżywczych. Polikultura była powszechnie stosowana na całym świecie już 70 lat temu. Następnie monokultury zaczęły rozprzestrzeniać się w Stanach Zjednoczonych, Europie, a następnie w Kanadzie. Chociaż polikultura pozwala rolnikom zwiększyć plony, ma również poważny wpływ na środowisko i ogólny stan gleb. Aby oszacować wszystkie efekty swojej działalności rolniczej, wypróbuj nasze… Narzędzia rolnicze.Często zadawane pytania
1. Co jest przeciwieństwem monokultury? Dlaczego polikultura jest od niej lepsza? Przeciwieństwem monokultury jest polikultura. W przeciwieństwie do monokultury, która polega na uprawie jednej rośliny na dużym obszarze, polikultura odnosi się do praktyki uprawy wielu roślin na tym samym polu. Polikultura sprzyja bioróżnorodności, zwiększa odporność ekologiczną i zmniejsza ryzyko nieurodzaju. Łącząc różne gatunki roślin, naśladuje naturalne ekosystemy i umożliwia korzystne interakcje między roślinami, takie jak zwalczanie szkodników, dzielenie się składnikami odżywczymi i poprawa stanu gleby.
Poznaj asystenta AI GeoPardNOWY
Rozumowanie oparte na sztucznej inteligencji dla rolnictwa precyzyjnego: zadaje trafne pytania agronomiczne, przedstawia obliczenia i tworzy sprawdzone receptury na podstawie Twoich danych. Każdy krok jest zatwierdzany przez Ciebie.




