Poprawa zdrowia gleby poprzez wykorzystanie materii organicznej

Przy złej kondycji gleby zaspokojenie stale rosnącego zapotrzebowania na żywność będzie niemożliwe. Jakość gleby można poprawić metodami organicznymi, stosując rośliny strączkowe, obornik, kompost oraz niektóre metody sadzenia.

Można go również zwiększyć w sposób nieorganiczny, dodając nawozy sztuczne. Jednak skutkowało to zwiększeniem tempa produkcji. nawóz Nie poprawia wartości gleby w sposób trwały. Pomaga jedynie roślinom rosnąć, zwiększając zawartość minerałów w glebie.

Aby utrzymać ten standard, trzeba je regularnie dodawać. Dlatego też ulepszanie go poprzez wykorzystanie materii organicznej jest obecnie rosnącym trendem w rolnictwie.

Rolnicy muszą teraz wiedzieć, jak naturalnie poprawić zdrowie gleby, aby osiągnąć lepsze plony. W tym artykule szczegółowo omówiono koncepcje zdrowia gleby, jej żyzności, struktury, pH i rodzaju gleby.

Czym jest zdrowie gleby?

Wszystkie organizmy żywe potrzebują gleby do rozwoju. Rośliny bezpośrednio zależą od gleby, aby rosnąć, podczas gdy zwierzęta potrzebują gleby pośrednio, poprzez spożywane pożywienie.

Dlatego potencjał gleby do prawidłowego funkcjonowania, czyli “zdrowie gleby”, jest niezwykle ważny dla wszystkiego, co żyje. To potencjał gleby do pełnienia swojej roli filaru rozwoju istot żywych.

To tylko jego peryferyjne znaczenie, istnieje wiele innych definicji tego terminu. Trudno to ustalić bez użycia miary.

Dlatego agronomowie i inni specjaliści opracowali szereg wskaźników, które służą jako miara jakości gleby. Instytut Zdrowia Gleby (Soil Health Institution) ogłosił w 2017 roku uniwersalne wskaźniki zdrowia gleby.

Wskaźniki dzielą się na kryteria fizyczne, biologiczne i chemiczne. Inne wskaźniki obejmują kolor, fakturę, glebę, drenaż i wygląd chwastów. Po posadzeniu, plony również determinują jakość gleby.

Czym jest materia organiczna?

Materia organiczna to szczątki martwych roślin i zwierząt lub ich produkty przemiany materii, które uległy rozkładowi i utworzyły złożoną mieszaninę związków węglowych. Materia organiczna jest kluczowym składnikiem zdrowej gleby, ponieważ dostarcza składników odżywczych i pomaga zatrzymywać wilgoć.

Jest również ważnym elementem cyklu węglowego, ponieważ odgrywa znaczącą rolę w sekwestracji dwutlenku węgla i redukcji emisji gazów cieplarnianych. Przykładami materii organicznej są liście, skoszona trawa, resztki jedzenia, obornik i inne rozkładające się szczątki roślinne i zwierzęce.

Różne podejścia do efektywnego zarządzania żyznością gleby

Poprawa stanu gleby to użyteczne podejście do praktycznego zarządzania jej żyznością. Podejścia ekologiczne zyskują na popularności w ostatnich latach.

Żyzność gleby oznacza po prostu jej zdolność do bycia korzystnym siedliskiem dla roślin i wspierania ich rozwoju. Teoria ta ma na celu zwiększenie zawartości składników odżywczych w glebie poprzez maksymalizację działań agrotechnicznych i zwiększenie plonów.

Metody ekologiczne obejmują sadzenie roślin uprawnych (a konkretnie roślin strączkowych), nawożenie, rośliny okrywowe i inne naturalne metody rolnicze. Metody nieorganiczne natomiast obejmują stosowanie nawozów chemicznych.

Rośliny strączkowe to rośliny bogate w azot, który jest niezbędny dla roślin do poprawy jakości gleby. Rośliny strączkowe przechodzą proces “wiązania azotu” po posadzeniu.

Wiązanie azotu to cykl przekształcania azotu w atmosferze w amoniak. Jednak nie wszystkie rośliny strączkowe wykonują to zadanie. Rośliny strączkowe, które pobierają azot z atmosfery, aby wydzielić amoniak, nazywane są ”roślinami strączkowymi wiążącymi azot”.

Obornik to odchody zwierzęce, takie jak kał i mocz, które można wykorzystać do organicznego wzbogacania gleby. Ludzie, krowy, drób itp. produkują ten materiał poprzez wydalanie. Rozsiewanie roślin okrywowych lub stosowanie współrzędnych upraw również może wzbogacać glebę.

Sadzenie roślin okrywowych wzmacnia również substancje organiczne w glebie. Ponadto zapobieganie utracie składników odżywczych jest dobrym sposobem na dbanie o dobrostan gleby. Należy zapobiegać lub unikać strat spowodowanych erozją lub wypłukiwaniem.

Znajomość strategii zarządzania żyznością gleby to za mało. Kluczowe jest również zrozumienie, że każdy rodzaj gleby – piaszczysta, gliniasta i gliniasta – ma unikalne podejście, które poprawia jej stan.

Jak poprawić zdrowie i strukturę gleby? Wzbogać ubogą glebę

Konfiguracja gleby w dużym stopniu wpływa na jej właściwości. Może ona poprawić dobrostan gleby, jej produktywność i zdrowie. Omówienie sposobów wzbogacania gleby będzie oparte na odmianach gleby i sposobach wzbogacania każdej z nich.

1. Gleba piaszczysta

Ten typ gleby charakteryzuje się dużymi cząsteczkami i dużymi porami. Pory te umożliwiają nieograniczoną przepuszczalność powietrza do gleby. Umożliwiają one również przepuszczalność wody. Dlatego gleba piaszczysta nie może długo magazynować wody i innych składników odżywczych. Nie ma też jednolitego kształtu. Niektóre cząsteczki są duże, a inne małe. Gleba piaszczysta nie klei się nawet w stanie wilgotnym.

Nieograniczona przepuszczalność powietrza w glebie piaszczystej sprzyja rozwojowi mikroorganizmów. Mikroorganizmy te łatwo rozkładają materię organiczną. Z tych powodów gleba piaszczysta nie nadaje się do sadzenia, ale nadaje się do uprawy niektórych roślin.

Aby poprawić zdrowie piaszczystej gleby:

• Dodaj materiały organiczne, odchody lub kompost. (Około trzech do czterech cali lub równowartość)
• Przykryj rośliny dowolną częścią roślin, np. korą, liśćmi, słomą itp. Ściółkowanie pomaga zatrzymać wodę w glebie
• Co roku dodawaj około dwóch cali materiału organicznego
• Zasadź na glebie rośliny okrywowe

2. Gleba gliniasta

Gleba gliniasta ma wiele cech przeciwstawnych do gleby piaszczystej. Gleba gliniasta ma mniejsze cząsteczki i drobne pory. Jej cząsteczki są gęsto ułożone, co ułatwia retencję wody. Gleba gliniasta jest bardzo podatna na zaleganie wody. W stanie wilgotnym gleby gliniaste są wilgotne i podatne na formowanie.

Po wysuszeniu staje się twardy i kruchy. Gliny gliniaste są wykorzystywane nie tylko do celów rolniczych, ale mogą być również wykorzystywane do formowania różnych przedmiotów.

Gleby gliniaste nie pozwalają na swobodną i niezakłóconą przepuszczalność powietrza, przez co charakteryzują się niską aktywnością mikrobiologiczną. Ponadto rośliny uprawiane na glebach gliniastych mają trudności z głęboką penetracją ze względu na twardość i zwartą strukturę gleby.

Nie wszystkie rośliny dobrze rosną na glebie gliniastej. Gleba gliniasta jest jednak bogata w minerały i będzie się lepiej rozwijać, jeśli zostanie wzbogacona w składniki organiczne.

Aby poprawić glebę gliniastą:

• Dodaj materiały organiczne, obornik lub materiał kompostowy (około trzech cali do gleby)
• Zawsze dodawaj niewielką ilość każdego roku (około 0,5 kg lub równowartość)
• Uprawiaj rośliny na podwyższonych grządkach, aby poprawić system drenażowy
• Ogranicz czynności uprawowe na glebie

3. Gleba mulista

Ten rodzaj gleby ma pewne zalety w porównaniu z glebą piaszczystą i gliniastą. Zawiera drobne cząstki skał i minerałów. Jest gęstsza i ma większe pory w porównaniu z glebą gliniastą, ale jej pory są mniejsze w porównaniu z glebą piaszczystą.

Gleby muliste również długo zatrzymują wodę i są podatne na zalewanie. Są one bardziej sprzyjające wzrostowi roślin niż dwóm innym. rodzaje gleby wspomniano powyżej. To pokazuje, że są one najbardziej żyzne i bogate w materię organiczną.

Aby poprawić jakość gleby pylastej:

• Raz w roku dosypuj do gleby niewielką ilość materii organicznej (około 2,5 cm). Skup się bardziej na wierzchniej warstwie gleby.
• Ogranicz uprawę i inne czynności, które naruszają glebę
• Do uprawy roślin należy używać podwyższonego podłoża, aby ułatwić drenaż

4. pH gleby

Jest to wskaźnik określający poziom wodoru i hydroksylu w glebie. Skala pomiaru pH wynosi od 1 do 14. pH od 1 do 6,9 oznacza kwasowość, pH od 7 oznacza neutralność, a oH od 7,1 do 14 oznacza zasadowość.

Gdy liczba jonów wodorowych w glebie jest wyższa niż liczba jonów hydroksylowych, świadczy to o kwaśnym odczynie gleby. Gdy liczba jonów hydroksylowych w glebie jest wyższa niż liczba jonów wodorowych, świadczy to o zasadowym odczynie gleby.

Równomierna zawartość jonów wodorowych i hydroksylowych w glebie świadczy o jej obojętności. Poziom pH gleby wiele mówi o jej właściwościach ilościowych i jakościowych. Zbyt wysokie lub zbyt niskie pH może wpływać na żyzność gleby.

5. Tester pH gleby

Regulacja odczynu pH gleby jest częścią podejścia do zarządzania żyznością gleby. Należy jednak robić to stopniowo i prawidłowo. W przypadku upraw organicznych, odczyn pH gleby można regulować poprzez dodanie materii organicznej, obornika lub kompostu. Można go również poprawić poprzez dodanie środków chemicznych.

Możemy się zastanawiać, dlaczego tak ważne jest regulowanie poziomu pH gleby. Wynika to z faktu, że większość roślin ma zakres, w którym mogą się rozwijać.

Większość roślin rośnie w zakresie pH 6,5-6,8, a składniki odżywcze niełatwo przyswajają wyższe lub niższe wartości pH. W rezultacie składniki odżywcze w glebie stają się bezużyteczne dla roślin. Ma to negatywny wpływ na zdrowie i żyzność gleby.

6. Gleba kwaśna

Chociaż niektóre rośliny dobrze rosną w kwaśnej glebie, większość nie. Przykładami roślin, które dobrze rosną w kwaśnej glebie, są borówki i azalie. Odczyn pH poniżej 6,5 jest szkodliwy dla wzrostu roślin zielonych.

Istnieje zatem potrzeba zwiększenia pH kwaśnej gleby, aby mogła się ona rozrzedzić i stać się bardziej korzystna dla wzrostu roślin. Środowisko i ukształtowanie terenu również wpływają na poziom kwasowości gleby. Na przykład gleby w Stanach Zjednoczonych są w większości kwaśne.

Wartość pH gleby można podnieść, dodając wapień i popiół drzewny. Wapień stopniowo zwiększa wartość pH poprzez dodanie manganu do gleby. To z kolei przyczynia się do wzrostu zawartości jonów hydroksylowych. Popiół drzewny działa jednak inaczej – szybciej i skuteczniej.

Jednak nadmierne stosowanie popiołu drzewnego na glebę może mieć katastrofalne skutki. Dlatego zaleca się dokładne odmierzenie ilości dodawanej do gleby. Popiół drzewny najlepiej nawozić glebę zimą. Około dwóch funtów popiołu drzewnego lub jego równowartość należy dodać raz na dwa lub trzy lata na powierzchnię 100 stóp kwadratowych (ok. 9 m²).

• Aby podnieść pH piaszczystej gleby o jeden punkt, dodaj wapień. Powinno wystarczyć około 1,3-1,8 kg (3-4 funty) lub równowartość tej ilości na każde 100 stóp kwadratowych (100 stóp kwadratowych) ziemi.
• Aby podnieść pH gleby gliniastej o jeden punkt: Dodaj wapień. Powinno wystarczyć około siedmiu do ośmiu funtów lub równowartość tej ilości na każde 100 stóp kwadratowych ziemi.
• Aby podnieść pH gleby gliniastej o jeden punkt, dodaj wapień. Powinno wystarczyć około 8-10 funtów lub równowartość tej ilości na każde 100 stóp kwadratowych ziemi.

7. Gleba alkaliczna

Tak jak zbyt kwaśna gleba jest szkodliwa dla gleby, tak samo zbyt zasadowa jest szkodliwa. Chociaż niektóre rośliny, takie jak lawenda, pomidor i kapusta, dobrze rosną w glebie zasadowej, większość roślin zielonych nie. Klimat również wpływa na poziom zasadowości gleby. Na terenach suchych gleba jest zazwyczaj zasadowa.

Jeśli pH jest wyższe niż 6,8, ważne jest jego obniżenie, aby dostosować je do większości roślin zielonych. Dodatek siarki do gleby podnosi poziom pH.

Oznacza to, że im wyższa zawartość siarki w glebie, tym wyższa jej zasadowość. Ponadto nagromadzenie takich materiałów jak trociny, liście dębu, torf i inne substancje organiczne o charakterze kwasów zwiększy zawartość zasad w glebie.

• Aby obniżyć poziom pH piaszczystej gleby o jeden funt, należy dodać funt zmielonej siarki lub jej odpowiednika (na 100 stóp kwadratowych ziemi).
• Aby obniżyć pH piaszczystej gleby o jeden funt, należy dodać około dwóch funtów siarki lub jej odpowiednika (na 100 stóp ziemi).
• Aby obniżyć pH gleby gliniastej o jeden funt, należy dodać około dwóch funtów zmielonej siarki lub jej odpowiednika (na powierzchnię 100 stóp).

Zdrowie gleby i jej jakość można stosować zamiennie. Oba terminy oznaczają zdolność gleby do wykonywania swoich funkcji i wspierania wzrostu roślin. Wskaźniki zdrowia dzielą się na trzy kategorie.

Ekologiczne metody praktycznego zarządzania glebą obejmują sadzenie “roślin strączkowych wiążących azot”, stosowanie nawozów i stosowanie niektórych metod sadzenia. Różne rodzaje gleby mają różną strukturę, która ma wpływ na glebę.

Odczyn pH gleby również determinuje jej zdrowie i żyzność. Zbyt wysoka lub zbyt niska kwasowość lub zasadowość wpływają negatywnie na wzrost roślin. Dlatego ten czynnik również należy monitorować.

Często zadawane pytania

1. W jaki sposób rolnictwo ekologiczne poprawia jakość gleby i wody? Z czego korzystają rolnicy ekologiczni?

Praktyki rolnictwa ekologicznego stawiają na pierwszym miejscu stosowanie naturalnych nawozów i unikanie syntetycznych chemikaliów, co pomaga poprawić jakość gleby i wody. Rolnicy ekologiczni koncentrują się na budowaniu zdrowej gleby poprzez praktyki takie jak płodozmian, uprawy okrywowe i kompostowanie, które poprawiają żyzność i strukturę gleby.

2. Jaki rodzaj gleby jest odpowiedni do rolnictwa ekologicznego?

Rolnictwo ekologiczne może odnieść sukces na różnych rodzajach gleb, ale preferowane są pewne ich cechy. Dobrze przepuszczalne gleby o dużej pojemności wodnej są korzystne dla rolnictwa ekologicznego, ponieważ sprzyjają prawidłowemu rozwojowi korzeni i pobieraniu składników odżywczych.

Gleby gliniaste, które stanowią zrównoważoną mieszankę piasku, mułu i gliny, są często uważane za idealne do rolnictwa ekologicznego ze względu na ich zdolność do zatrzymywania wilgoci, a jednocześnie umożliwiają odpowiedni drenaż.

3. Jaki kolor mają gleby zawierające dużo materii organicznej?

Gleby zawierające dużo materii organicznej często mają ciemny lub czarny kolor. Wysoka zawartość materii organicznej przyczynia się do ciemnienia gleby, ponieważ materia organiczna, taka jak rozłożone szczątki roślin i zwierząt, wzbogaca glebę o bogate związki organiczne.

Ten ciemny kolor wskazuje na obecność składników odżywczych i ogólną żyzność gleby, co czyni ją atrakcyjną dla celów rolniczych. Ciemny kolor pomaga również glebie zatrzymywać wilgoć i sprzyja zdrowemu wzrostowi roślin.