Zdjęcia satelitarne dla rolnictwa: chronologia misji 1972–2033
Każda misja ważna w danej dziedzinie, przedstawiona na jednej osi czasu: rozmiar piksela, pasma, ponowna wizyta, cena i to, co każda z nich pozwala obliczyć.
ESA / Kopernik · Otwarty optyczny · Otwarte dane
Aktywne od czerwca 2015.
Źródło: strona misji · sprawdzony
9 hektarów, granica strefy i siatka każdego źródła na niej umieszczona.
| Wyjście | Wymagania | Strefy w | Średnia polowa na | Spojrzenie każdego | Sentinel-2 |
|---|
Każda odpowiedź wynika z pasm, rozmiaru piksela i ponownego odwiedzenia w kolumnach obok.
Najdrobniejsze piksele i wyniki dostępne dla danego pola pod koniec każdego roku, pochodzące z satelitów latających obecnie i tych, które dopiero zostaną wystrzelone.
Kolumna zlicza satelitę, gdy najpóźniejsza data w oknie jego startu przypada w tym roku, i pomija satelitę, którego podany koniec przypada w tym samym roku.
Pierwszy Landsat wystartował w lipcu 1972 roku z pikselem o rozdzielczości 80 m i 18-dniowym okresem orbitalnym. Pole o powierzchni 20 hektarów składało się z kilkudziesięciu komórek, wystarczających do odróżnienia upraw od ugorów i niewiele więcej. Satelity Landsat 4 i 5 w latach 80. XX wieku dostarczyły piksel o rozdzielczości 30 m, pasmo termiczne i 16-dniowy cykl, a ta para działała przez trzy dekady. Od 1984 roku każdy rok ma 30-metrowy zapis terenu, a archiwum jest otwarte.
Komercyjne systemy obrazowania pojawiły się we wrześniu 1999 roku z rozdzielczością 1 mln pikseli i niską ceną za scenę, co pozwoliło na utrzymanie ich w rękach przedsiębiorstw użyteczności publicznej, ubezpieczycieli i rządów. QuickBird, WorldView i para Pleiades osiągnęły rozdzielczość 50 cm, a następnie 30 cm. Dla agronomii spokojniejszym krokiem był RapidEye z 2008 roku: 5 mln pikseli, pas czerwonej krawędzi i konstelacja, którą można było obserwować codziennie. Mapy chlorofilu w skali terenowej stały się produktem, a nie badaniem.
Druga połowa 2015 roku zmieniła oczekiwania rolników w zakresie bezpłatnego dostępu do danych. Sentinel-2 umieścił 10-metrowy piksel z czerwoną krawędzią i krótkofalową podczerwienią w pięciodniowym cyklu, dostępnym dla każdego. Ten zestaw pasm obejmuje wigor, status azotu, stres wodny, resztki pożniwne i rodzaj uprawy, a dekada danych znajduje się obecnie w archiwum. W tych samych latach PlanetScope wykonał 3-metrowy obraz każdego pola, każdego dnia, w normalnym trybie, a do 2022 roku miał również pasmo czerwonej krawędzi. Prawie każda platforma agronomiczna zbudowana od tego czasu działa na jednej z tych dwóch metod.
Kolejny odcinek wypełnia luki po 10-metrowej linii bazowej. Dzienny pasmo 5 m z krótkofalową podczerwienią i pasmami termicznymi rozpoczęło komercyjną obsługę w 2026 roku. Misje termiczne do pomiaru temperatury koron drzew i zużycia wody odbędą się w latach 2027 i 2028, a otwarte hiperspektralne do pomiaru węgla glebowego i chemii upraw w latach 2028-2030. Obraz pola o długości 30 cm można zamówić u kilku dostawców tego samego dnia. Ceny uległy zmianie: zamówienie na scenę ustępuje miejsca subskrypcji za hektar, a cena 50-centymetrowego fragmentu archiwalnego wynosi jedną trzecią ceny sprzed dekady.
Praktyczna interpretacja osi czasu: otwarty rekord 10 m to dolna granica, a dane komercyjne zarabiają swoją cenę dopiero tam, gdzie ta dolna granica się kończy, w pochmurny tydzień, poniżej pięciu metrów, w paśmie termicznym lub na przestrzeni stu wąskich długości fal.
Dla większości pól, tak. Piksel o rozdzielczości 10 m daje sto komórek na hektar, czyli dokładniej niż jakakolwiek sekcja rozsiewacza lub sadzarki, a pasma czerwonej krawędzi i krótkiej fali niosą ze sobą status azotu i stres wodny, a także wigor. Zbuduj strefy na podstawie kilku sezonów, a nie jednego obrazu, a strefy się utrzymają.
Gdzie brakuje: pole o powierzchni poniżej 5 hektarów ma zbyt mało komórek, aby utworzyć czystą granicę strefy, mokra wiosna może powodować miesiąc przerwy między czystymi widokami, a sady lub grządki warzywne wymagają rzędów, których siatka 10 m nie jest w stanie rozdzielić. Takie są przypadki dla źródła dziennego o wydajności 3 m.
Kiedy decyzja ma konkretną datę. Okno nawożenia, czas na fungicyd, zalana plama po burzy, pas próbny, który chcesz przeczytać przed zbiorami: codzienne przeglądanie odpowiedzi na 3 m w czasie, gdzie pięciodniowy cykl plus zachmurzenie mogą przeoczyć tydzień.
Nie warto tego robić dla całego gospodarstwa przez cały sezon. Zamów to na pola i tygodnie, w których otwarty zapis 10 m nie wystarcza, a strefy długoterminowe przechowuj w otwartym archiwum.
Status azotu widoczny jest na czerwonej krawędzi, wąskim pasie między czerwienią a bliską podczerwienią, gdzie spada absorpcja chlorofilu. Czujnik z niebieskim, zielonym, czerwonym i bliską podczerwienią rejestruje tylko zieleń, a zieleń ulega nasyceniu po zamknięciu koron drzew, więc dwa pola o bardzo różnym poziomie azotu w czerwcu odczytują ten sam poziom.
Sentinel-2, PlanetScope od 2022 roku, WorldView-2 i 3, Pleiades Neo i EarthDaily mają pasmo czerwonej krawędzi. Landsat, SkySat i większość satelitów o zasięgu poniżej metra nie ma go. Macierz na tej stronie wskazuje, który jest który.
To pole ma swoją historię, nawet jeśli ty jej nie znasz. Dziesięć sezonów Sentinel-2 i trzydzieści Landsat pokazują, które jego obszary dają dobre plony każdego roku, które wahają się między latami wilgotnymi a suchymi, a które nigdy nie nadrabiają zaległości. Ten wzór to mapa strefy zarządzania, a jeden sezon nie jest w stanie ci jej przedstawić.
Informuje również, czego można się spodziewać po obrazach z tego sezonu: obszar, który źle odczytuje w czerwcu i źle odczytuje każdego czerwca od 1995 r., jest strefą glebową, a nie problemem, który należy rozwiązać w tym roku.
Otwarty 10-metrowy monitoring Sentinel-2 obejmuje każde pole na każdym planie, a archiwum zawiera dane na temat długoterminowych stref produktywności i analizy plonów.
PlanetScope z częstotliwością 3 m dziennie to opcjonalny dodatek zamawiany za każde pole i za każdy obraz, na tygodnie i pola, w których dodatkowa rozdzielczość lub częstotliwość zmienia decyzję. Obrazy od innych dostawców na tej stronie można pobrać jako własne warstwy.
Monitoring satelitarny prowadzony co kilka dni na wysokości 10 m jest częścią każdego planu GeoPard, a ponadto uwzględnia archiwum stref produktywności długoterminowej. PlanetScope na 3 m, codziennie jest opcjonalnym dodatkiem, który jest zamawiany pole po polu, gdy wymaga tego sezon.