Korzyści ze zmiennego stosowania nawozów

Kiedy po raz pierwszy słyszysz o nawożeniu o zmiennym dawkowaniu (VRF), musisz zrozumieć, że wiąże się to ze stosowaniem sprzecznych dawek, a nawet rodzajów nawozów na różnych obszarach glebowych na danym obszarze, w oparciu o wstępnie zdefiniowaną mapę pola, generowaną na podstawie wszelkiego rodzaju informacji. Głównym celem jest zrównoważenie nawożenia i zwiększenie plonów, ale VRF wiąże się z wieloma wyzwaniami.

Ze wszystkich wyzwań pierwsze dotyczy przede wszystkim rolników, którzy muszą wybrać, czy na polach występuje odpowiednia różnorodność gleby, która uzasadnia finansowanie opracowania odpowiedniego nawozu mapy.

Jeśli chodzi o koszty, prywatni agronomowie pobierają około $5 do $15 za akr, a nawet wyższe stawki za inne usługi VRF. Poza tym koszt różni się w zależności od rodzaju zastosowanych technologii, wartości podanych informacji o zmiennym dawkowaniu nawozów oraz zakresu analiz i pobieranie próbek gleby zrobione.

Ważna część jednorocznych gruntów ornych na preriach zachodniej Kanady charakteryzuje się odpowiednią zmiennością cech fizycznych i chemicznych powierzchni, co pozwala na stosowanie określonej ilości nawożenia o zmiennej dawce.

Ogólną zasadą jest, że tereny o falistym ukształtowaniu terenu mają duży potencjał do wdrożenia technologii VRF, w przeciwieństwie do pól o jednolitej topografii, na których nie zawsze występuje odpowiednia zmienność gleby, umożliwiająca zastosowanie technologii VRF.

Natychmiast po podjęciu decyzji o dopuszczeniu technologii nawożenia o zmiennej dawce, uciążliwym problemem dla właścicieli gruntów i doradców ds. upraw stało się opracowanie “skutecznych” map receptur nawożenia o zmiennej dawce.

Aby to osiągnąć, należy najpierw poznać strefy konfliktów w zakresie użytkowania gleby. Poniżej znajdują się niektóre pytania, na które powinni odpowiedzieć rolnicy-właściciele:

Które z czynników glebowych są najcenniejsze i należy je wyodrębnić, aby znaleźć sekcje uprawowe specyficzne dla danego miejsca, które mają mniejsze, średnie, a nawet większe szanse na uzyskanie plonów na danym polu?

Do czynników zmiennych zalicza się m.in. głębokość wierzchniej warstwy gleby, obecną ilość N, P, K lub S, zmienność tekstury gleby, ilość materii organicznej w glebie oraz głębokość podglebia.

Jakie są najbardziej polecane metody wyszukiwania informacji o obszarach lub obszarach objętych zarządzaniem topograficznym? Informacje te mogą obejmować między innymi zdjęcia satelitarne, mapy topograficzne, mapy produkcji rolnej i zdjęcia lotnicze.

Najważniejsze jest, aby rolnik miał odpowiednie umiejętności i świadomość w danym terenie, które nie wykraczają poza cenę $10 za akr według cen firm VRF.

Jak zmienne są ilości N, P, K i S w testach glebowych na polu i w znanych obszarach uprawy? Jak rośliny reagują na wszystkie stosowane nawozy w zależności od roku?

W jaki sposób Ty, a nawet Twój doradca ds. upraw, dowiecie się o najwyższych poziomach nawożenia i dawkach dla każdej z sekcji, aby zrównoważyć korzyści ekonomiczne dla zróżnicowanych gruntów? Na przykład, czy zastosujecie więcej, czy mniej nawozu na zerodowanych pagórkach, czy też mniejszą wydajność w porównaniu z sekcjami o wyższych plonach?

Narzędzia do generowania stref zarządzania

Po pierwsze, aby poznać zmienność gleby na swoich gruntach, rolnicy mogą zdecydować się na wykorzystanie zdjęć lotniczych swoich gruntów, mapy plonów, mapy badań gleb na poziomie prowincji, a także ogólną wiedzę na temat plonów na ich terenach.

Może to być bardzo dobry początek, choć zawsze może być potrzebna bardziej szczegółowa informacja. Agronomowie branżowi stosują różne podejścia do tworzenia map nawożenia. Używają oni szeregu podejść do tworzenia różnych rodzajów map polowych, a każde z nich ma swoje zalety i wady:

Mapy produkcji roślinnej – można je generować w momencie zbiorów, a dane dotyczące położenia geograficznego wprowadza się podczas żniw za pomocą kombajnu. Mapy plonów są ważne, aby wskazać obszary o wyższej, średniej, a nawet niższej wydajności na danym obszarze ziemi.

Problem polega na poznaniu głównych aspektów, które przyczyniają się do wyższych i niższych szans na produkcję. Niestety, sprzeczne sekcje plonowania niekoniecznie są dobrze skorelowane z różnicami w formach glebowych i poziomie żyzności gleby.

Proces ten dodatkowo komplikuje fakt, że mapy plonów zmieniają się niemal każdego roku, co utrudnia wytyczenie granic kolidujących ze sobą obszarów zarządzania gruntami.

Mapy tekstury gleby – powszechnie przyjmuje się, że obszary o wyższej zawartości gliny charakteryzują się zazwyczaj większą zdolnością do retencji wody, a tym samym większymi szansami na plony. Mapy tekstury gleby są tworzone na podstawie informacji zebranych za pomocą EM 38 lub nawet Veris.

Wszystkie technologie starają się mierzyć dostępną przewodność elektryczną gleby za pomocą czujników, ponieważ są one lepszymi przewodnikami w porównaniu z glebami piaszczystymi. Dzięki temu glina zapewnia wyższy odczyt czujnika w przypadku gleb piaszczystych.

Ponownie jednak odczyty są wyższe na glebach wilgotniejszych w porównaniu z suchszymi oraz gdy zasolenie gleby jest wyższe w porównaniu z niższym. Obecnie nie ma możliwości, aby te przyrządy mogły odróżnić przyczyny wyższych i niższych odczytów.

Poza tym, takich technologii należy unikać w przypadku zamarzniętych gleb, ponieważ zamarznięta wilgoć glebowa, taka jak lód, nie sprawi, że instrumenty będą reagować podobnie do wilgoci w stanie ciekłym, takiej jak woda. Mimo to, niektórzy badacze, a nawet agronomowie, podają w wątpliwość możliwość tworzenia dokładnych map tekstury gleby, jeśli chodzi o ich wiarygodność i dokładność.

Mapy zasolenia gleby – jeśli na danym terenie problemem mogą być niewielkie lub umiarkowane ilości soli, można posłużyć się mapą zasolenia przy użyciu technologii EM 38 lub Veris.

Następnie, w zależności od stopnia zasolenia gleby, można obniżyć dawki nawożenia, aby zrównoważyć potencjał niższych plonów. Dokładna mapa zasolenia jest ważnym narzędziem, jeśli zasolenie gleby stanowi problem na danym terenie.

Mapy materii organicznej i pH gleby – Oprócz tekstury gleby, niektóre urządzenia wykorzystują mapowanie na bieżąco innych właściwości gleby, w tym materii organicznej i pH. Pomiary widmowe w bliskiej podczerwieni (NIR) rzekomo korelują z materią organiczną gleby, ilością bufora pH gleby oraz wilgotnością gleby i zawartością węgla w glebie.

Mapy zobrazowań satelitarnych – mapy umożliwiają wyszukiwanie obszarów o wyższych plonach na obszarach o niższych plonach. Na przykład, zdjęcia satelitarne w bliskiej podczerwieni służą do zbierania informacji o wzroście roślin. Zakłada się, że obszary o wyższej względnej produkcji biomasy na polach wiążą się z wyższym potencjałem produkcji upraw. Wiele firm wykorzystuje obrazy do wyznaczania obszarów upraw na danym obszarze.

Poza tym informacje zawarte w obrazach mają duże prawdopodobieństwo zmiany w trakcie sezonu sadzenia i są zmienne każdego roku. Z tego powodu interpretacja tych informacji jest trudna. Z tego powodu, do wyszukiwania działek, na których plony były stale wyższe lub niższe, zazwyczaj wykorzystuje się obrazy z wielu lat o dobrych plonach.

Ponownie, zdjęcia satelitarne mają te same wady, co mapy produkcji rolnej. Należy znać główne czynniki wpływające na różnice w potencjale biomasy upraw na danym obszarze. Kluczowe jest ustalenie, czy różnice w biomasie są związane z różnicami w formach gleb, a także z ich żyznością, a nawet z innymi aspektami plonowania.

Mapy topograficzne – może być istotne przy tworzeniu map nawożenia. Cóż, topografia jest ważnym czynnikiem glebotwórczym, który wpływa na to, jak zróżnicowana gleba wytworzyła się na różnych odcinkach.

Wdrażanie nawożenia o zmiennej dawce w gospodarstwie

Poniżej przedstawiono kroki, które można podjąć, aby wdrożyć nawożenie zmienne na swojej ziemi:
Przeprowadź systematyczne pobieranie próbek gleby, a następnie jej analizę laboratoryjną. Dzięki temu zrozumiesz charakter gleby na swoim terenie i będziesz mógł określić dawkę nawozu, którą należy zastosować, aby gleba osiągnęła wymaganą wartość.

Stwórz mapy zawartości składników odżywczych w glebie dla konkretnego gospodarstwa. Mapy te mają służyć osobie stosującej nawóz do określenia ilości nawozu, jaką należy zastosować w określonych punktach pola, zgodnie z zapotrzebowaniem każdej sekcji.

Wykorzystaj informacje o przeanalizowanych właściwościach gleby i mapy poszczególnych gospodarstw, aby stworzyć mapę zapotrzebowania na składniki odżywcze, dostosowaną do danego obszaru. Wykorzystaj mapę zapotrzebowania na składniki odżywcze, aby regulować i umożliwić aplikatorowi nawozu zmiennego wykonanie wszystkich czynności.

Zastosowanie azotu w oparciu o analitykę wielowarstwową

Wiedza o tym, jak osiągnąć maksymalne plony przy użyciu odpowiedniego nawozu, to idealny sposób na zarządzanie składnikami odżywczymi. Dobre zaopatrzenie w azot przekłada się na zdrowsze korzenie.

Dzięki temu wychwytywane jest więcej składników odżywczych, a te, które pozostają w glebie, ulegają redukcji. Lepsza precyzja i terminowość nawożenia zmniejszają również ilość azotanów resztkowych, które mogą przedostawać się poniżej strefy korzeniowej do wód gruntowych.

Dzięki poprawie efektywności wykorzystania azotu Twoje gospodarstwo będzie się rozwijać teraz i w przyszłości – zwiększając plony i jednocześnie zmniejszając wpływ na środowisko. Narzędzia cyfrowe pomogą Ci precyzyjnie dobrać odpowiednią dawkę azotu, dostosowaną do Twojej powierzchni uprawowej, w czasie rzeczywistym.

Jako rolnik powinieneś wiedzieć, że potrafisz obliczyć efektywność wykorzystania azotu Twoich upraw dzięki GeoPard. Precyzyjne narzędzia Leopard zostały zaprojektowane tak, aby sprostać specyficznym potrzebom Twoich upraw, a nasze techniki precyzyjnej aplikacji dostosowują się do różnych lokalizacji i rodzajów gleby, a także do zmiennych warunków pogodowych.

Zastosowanie P, K na podstawie danych z próbek gleby

Nawożenie potasem i fosforem odgrywa fundamentalną rolę w odżywianiu roślin. Jego niedobór może powodować szkody w uprawach i spadek wydajności. Ważne jest, aby poziom potasu zawsze mieścił się w granicach zapotrzebowania rośliny i utrzymywał żyzność gleby.

Nawożenie potasem powinno być najlepiej przeprowadzane w momencie siewu, co ułatwia zarządzanie i praktykę. Należy zwracać uwagę na objawy niedoboru i monitorować żyzność gleby za pomocą narzędzi takich jak analiza żyzności gleby i mapy zbiorów.

Jak obliczyć mapę niedoboru azotu na podstawie plonu docelowego

Azot jest kluczowy dla wegetacji: do tworzenia chlorofilu, niezbędnego do fotosyntezy, czyli sposobu, w jaki rośliny pozyskują pokarm. Jest niezbędny do rozwoju roślin: aminokwasów, DNA, białek błonowych, enzymów, większości koenzymów, auksyn, cytokinin i komórek.

W przypadku jego braku występuje niedobór azotu. Natomiast jego wiązanie i prawidłowe dostarczanie gwarantują prawidłowy wzrost i pełną zdolność produkcyjną upraw. Do konsekwencji niedoboru azotu należy niski poziom białka w zbożach, na przykład kukurydzy i pszenicy.

W przypadku niedoboru azotu w roślinach, można go dostarczyć metodami organicznymi lub chemicznymi. Celem tej koncepcji jest zapobieganie niedoborom azotu u roślin. Dodatki chemiczne są dostarczane za pomocą nawozów zawierających azot syntetyczny, aby pomóc roślinom w regeneracji.

Przykładami środków chemicznych korygujących niedobór azotu są mocznik lub azotan amonu. Przed zastosowaniem któregokolwiek z tych środków należy przeprowadzić badanie gleby, aby dostosować jej pH i zawartość składników odżywczych, aby uniknąć uszkodzenia roślin z innym problemem kosztem rozwiązania tego problemu.

Oblicz usuwanie N za pomocą GeoPard

Znając dokładną ilość usuniętego jednego lub drugiego pierwiastka, możemy łatwo obliczyć dawki nawozów mineralnych w celu uzupełnienia zapasów składników odżywczych.

Biorąc pod uwagę rosnący z roku na rok koszt nawozów mineralnych, należy pomyśleć o przeznaczeniu dodatkowych środków na ograniczenie ilości stosowanych nawozów.

Jednym z tych składników odżywczych jest azot. Jak obliczyć ilość azotu w obecnym procesie nitryfikacji?

Łatwo to obliczyć. Możesz zmierzyć zawartość azotu azotanowego na początku, usunąć plon, a na końcu zmierzyć, ile azotu zostało usunięte przez usunięcie plonu. Poznasz różnicę, jaka powstała w tym okresie. Nie wszystkie wartości są stałe, ponieważ zależą od wielu czynników.

Wydaje się to prostym wzorem, ale temat jest tak obszerny, że trzeba zrozumieć każdy ze wskaźników i przeanalizować go osobiście: jak będzie on obliczany w konkretnym przypadku i jakie będą jego składniki. Aby dowiedzieć się więcej, sprawdź, jak obliczyć usuwanie azotu za pomocą GeoPard.

Streszczenie

Firma GeoPard jest liderem w pomaganiu we wdrażaniu zmiennego dawkowania nawozów w gospodarstwie rolnym, oferując szereg usług, takich jak:

• Twórca stref i zarządzana automatyzacja
• Ustaw stawki
• Dostosuj
• Analityka wielowarstwowa
• Mapy stabilności pola
• Wśród wielu innych

Często zadawane pytania

1. Ile pobieram za nawożenie?

Opłata za nawożenie może się różnić w zależności od kilku czynników. Należą do nich: wielkość obszaru do nawożenia, rodzaj stosowanego nawozu, wymagany sprzęt i robocizna oraz lokalne stawki rynkowe.

Zaleca się zbadanie lokalnych konkurentów i konsultację z ekspertami z branży, aby ustalić uczciwą i konkurencyjną cenę. Należy wziąć pod uwagę koszty materiałów, robocizny, sprzętu i wszelkich dodatkowych usług, aby ustalić rozsądną strukturę cenową, która odzwierciedla wartość Państwa wiedzy i zapewnia rentowność.

2. Jak obliczyć dawkę nawozu?

Obliczenie dawki nawozu składa się z kilku prostych kroków. Najpierw należy określić zapotrzebowanie na składniki odżywcze konkretnej uprawy lub rośliny, którą nawozisz. Można to zrobić na podstawie wyników badań gleby lub ogólnych wytycznych.

Następnie określ powierzchnię nawożenia w stopach kwadratowych (akrach). Podziel zapotrzebowanie na składniki odżywcze przez powierzchnię, aby uzyskać ilość nawozu potrzebną na jednostkę powierzchni.

Na koniec, na podstawie zawartości składników odżywczych w nawozie, oblicz ilość nawozu potrzebną do osiągnięcia pożądanego poziomu składników odżywczych. Pamiętaj o uwzględnieniu wszelkich zmian w wydajności aplikacji lub specyficznych wymagań upraw.

3. Kiedy stosować nawóz?

Czas stosowania nawozu zależy od rodzaju rośliny i fazy jej wzrostu. Zazwyczaj zaleca się stosowanie nawozu w okresie intensywnego wzrostu. W przypadku większości roślin oznacza to nawożenie wczesną wiosną, przed rozpoczęciem nowego wzrostu.

Ważne jest jednak, aby wziąć pod uwagę szczegółowe zalecenia dotyczące gatunku rośliny oraz wszelkie uwarunkowania regionalne lub klimatyczne. Dodatkowo, niektóre nawozy mogą mieć szczegółowe instrukcje dotyczące czasu stosowania, dlatego najlepiej postępować zgodnie z instrukcjami na opakowaniu nawozu lub skonsultować się z ekspertem ogrodniczym, aby uzyskać optymalne rezultaty.