Czym jest niedobór azotu w roślinach i jak go usunąć?

Niedobór azotu u roślin występuje, gdy nie otrzymują one odpowiedniej ilości azotu z gleby lub otaczającego środowiska. Jest to jeden z najczęstszych niedoborów składników odżywczych u roślin i może prowadzić do zahamowania wzrostu, żółknięcia liści (chlorozy) i ogólnego osłabienia wigoru roślin.

Czym jest azot i jaką rolę odgrywa w produkcji roślinnej?

Azot to pierwiastek chemiczny niezbędny do wzrostu i rozwoju roślin, zwierząt i wielu innych organizmów. W układzie okresowym jest oznaczony symbolem “N” i ma liczbę atomową 7.

Azot jest niezbędny dla życia roślin, ponieważ jest niezbędny do produkcji chlorofilu, fundamentalnego dla fotosyntezy, która jest zasadniczym elementem procesu pozyskiwania pokarmu przez rośliny. Ponadto azot jest niezbędny do wzrostu roślin, ponieważ stanowi “cegiełkę” dla aminokwasów, białek błonowych, DNA, enzymów, większości koenzymów, auksyn i cytokinin, a także dla komórek.

Z tego powodu konieczne jest podjęcie działań zapobiegających niedoborom azotu u roślin i skuteczne ich zwalczanie, które ostatecznie spowalniają wzrost i obniżają plony. Z drugiej strony, wiązanie azotu i zapewnienie roślinom odpowiedniej podaży azotu są niezbędne dla utrzymania prawidłowego rozwoju roślin i maksymalizacji plonów.

Inną istotną wadą jest to, że powoduje zmniejszenie ilości białka w zbożach, takich jak kukurydza i pszenica.

Czym jest niedobór azotu u roślin?

Niedobór azotu w roślinach nazywany jest niedoborem azotu. Może wystąpić, gdy do gleby zostaną wprowadzone substancje organiczne o wysokiej zawartości węgla.

Przykładem mogą być trociny. Rośliny nie mogą pobierać azotu, ponieważ jest on pobierany przez mikroorganizmy glebowe, więc mogą kontynuować rozkład źródeł węgla.

Praktykę tę nazywa się “okradaniem” gleby z azotu i może ona mieć wpływ niemal na wszystkie gatunki warzyw, z wyjątkiem roślin strączkowych wiążących azot.

Powstaniu niedoboru można zapobiec poprzez nawożenie liści roślin obornikiem lub ściółkowanie ich skoszoną trawą.

Sadzenie roślin na nawozy zielone, takich jak żyto pastwiskowe lub wyka ozime, w celu przykrycia gleby na zimę, może pomóc w uniknięciu utraty azotu z gleby. Natomiast nawozy zielone roślin strączkowych, takie jak wyka ozime, wiążą nadmiar azotu z atmosfery.

Przyczyny niedoboru azotu u roślin

Do głównych przyczyn niedoboru azotu u roślin należą:

• Niedobór N jest powszechny w piaszczystych, dobrze odwodnionych i szybko wypłukujących glebach.
• Nadmierne podlewanie poprzez nawadnianie i deszcz powoduje niedobór azotu u roślin.
• Prawidłowe napowietrzenie gleby dostarcza odpowiednią ilość O2 mikroorganizmom tlenowym i fakultatywnie tlenowym wiążącym azot, zapobiegając niedoborowi azotu. Jednak bakterie denitryfikacyjne zużywają NO2/NO3 w glebach ubogich w tlen. Niedostateczne napowietrzenie przekształca również azotany przydatne roślinom w gaz cieplarniany N2O.
• Temperatura wpływa na rozpuszczalność składników odżywczych i aktywność mikroorganizmów, uwalniając azot dostępny dla roślin. Niższa temperatura gleby zmniejsza odżywienie upraw.
• Wysoki poziom chlorków cynku, magnezu i potasu powoduje niedobór azotu u roślin.
• Na skutek ciśnienia osmotycznego zasolenie gleby ogranicza pobieranie azotu.
• Wysokie lub niskie pH ma wpływ na dostępność azotu w uprawach.
• Uszkodzone lub porażone korzenie nie wchłaniają dostatecznie składników odżywczych, gdy są zainfekowane szkodnikami lub chorobami.
• Ostatecznie wpływa na pobieranie azotu.
• Wysoka rozpuszczalność azotu sprzyja niedoborom azotu w roślinach, ponieważ jest on łatwo wypłukiwany.
• Materia organiczna jest niezbędna do dostarczania azotu, stąd jej niski poziom wskazuje na to, że rośliny mają utrudniony dostęp do azotu.

Jak można zdiagnozować niedobór azotu u roślin?

Nie powinno dziwić, że najwcześniejsze oznaki niedoboru u roślin często wskazują na zły stan zdrowia. Poniżej znajduje się lista najczęstszych objawów wizualnych związanych z niedoborem azotu:

• Dolne liście są żółte, natomiast te znajdujące się wyżej mają jaśniejszy odcień zieleni.
• Słabo rozwinięte pędy lub gałęzie.
• Na łodygach niektórych gatunków roślin można dostrzec fioletowe wzory.
• Liście z czasem zbrązowieją, zwiędną i opadną, ponieważ proces starzenia postępuje.
• Nastąpi spadek kwitnienia i owoców.
• Zahamowanie wzrostu roślin.
• Spowolnienie wytwarzania nowych liści.
• Jeżeli niedobór ten będzie się utrzymywał, będzie to miało poważny wpływ na produkcję rolną.

Zanim jednak zaczniesz leczyć niedobór azotu u roślin, koniecznie pamiętaj, że wizualne objawy niedoboru wielu innych składników odżywczych są podobne.

Jak uzupełnić niedobór azotu u roślin i gleby?

Niedobór azotu może mieć szkodliwy wpływ na wzrost i produktywność roślin, ale stosując odpowiednie strategie, można temu skutecznie zaradzić.

Dzięki wdrożeniu kompleksowego podejścia obejmującego badanie gleby, wprowadzanie materii organicznej, zrównoważone nawożenie, rośliny strączkowe jako rośliny okrywowe, dokarmianie dolistne i płodozmian, ogrodnicy i rolnicy mogą skutecznie przeciwdziałać niedoborom azotu u roślin.

1. Badanie gleby: Przed wdrożeniem jakichkolwiek działań naprawczych kluczowe jest przeprowadzenie badania gleby w celu oceny zawartości składników odżywczych, w tym azotu. Badanie gleby dostarcza cennych informacji na temat aktualnego składu składników odżywczych i umożliwia wprowadzenie odpowiednich korekt.

2. Materia organiczna i kompostWprowadzenie materii organicznej do gleby to skuteczne, długoterminowe rozwiązanie problemu niedoboru azotu. Materiały organiczne, takie jak kompost, obornik i rośliny okrywowe, zawierają azot w formach organicznych, które stopniowo uwalniają się do gleby, zapewniając stałe źródło składników odżywczych.

3. Zrównoważone nawożenieStosowanie nawozów bogatych w azot może szybko zniwelować niedobór azotu. Należy jednak zachować równowagę i unikać przenawożenia, ponieważ nadmiar azotu może prowadzić do zanieczyszczenia środowiska i zaburzeń wzrostu roślin. Aby określić odpowiednią ilość nawozu azotowego, należy skonsultować się ze specjalistą lub zapoznać się z zaleceniami dotyczącymi badania gleby.

4. Rośliny okrywowe strączkoweWprowadzenie do płodozmianu roślin strączkowych, takich jak koniczyna czy lucerna, może poprawić dostępność azotu w glebie. Rośliny strączkowe mają wyjątkową zdolność do tworzenia symbiotycznych relacji z bakteriami wiążącymi azot, przekształcając azot atmosferyczny w formę przyswajalną dla roślin.

5. Nawożenie dolistneW przypadkach, gdy konieczne jest natychmiastowe działanie, opryski dolistne mogą stanowić tymczasowe rozwiązanie dla roślin z niedoborem azotu. Nawozy bogate w azot w postaci płynnej można stosować bezpośrednio na liście, co pozwala na szybkie wchłanianie i uzupełnia niedobory w krótkim okresie.

6. Płodozmian:Płodozmian roślin wymagających azotu z roślinami wiążącymi azot lub roślinami okrywowymi może pomóc w utrzymaniu żyzności gleby i zminimalizowaniu występowania niedoboru azotu. Praktyka ta zapobiega wyczerpywaniu się składników odżywczych poprzez dywersyfikację gatunków roślin i ich zapotrzebowania na składniki odżywcze.

Zmienna dawka azotu (VRN): Jak to działa?

Status azotu w uprawach na polu można precyzyjnie określić poprzez nawożenie dzięki postępowi technologicznemu w dziedzinie teledetekcji. System ten steruje aplikatorem wyposażonym w GPS, aby nawoził odpowiednią ilość nawozu w optymalnym tempie podczas przemieszczania się po polu.

Na rozsiewaczu nawozu znajdują się czujniki, które monitorują odbicie światła w uprawie o różnych długościach fal, istotnych dla stężenia chlorofilu i biomasy rośliny. Każdy z czujników ma własne źródło światła, co pozwala im działać niezależnie od otaczającego oświetlenia.

Zapotrzebowanie na azot jest obliczane komputerowo co sekundę za pomocą algorytmów utworzonych na podstawie danych zebranych podczas prób polowych. Informacje te są następnie przesyłane do aplikatora o zmiennym dawkowaniu lub opryskiwacza, który natychmiast dostosowuje dawkę nawozu na polu.

Korzyści z VRN

Oto kilka istotnych korzyści wynikających ze stosowania zmiennej dawki azotu (VRN):

• Wzrost całkowitej wydajności średnio o 4,65 procent.
• Skuteczne ukierunkowanie danych wejściowych.
• Utrzymywanie, a nawet zwiększanie poziomu białka w zbożach.
• Bardziej równomierna struktura roślin.
• Mniejsze ryzyko zachorowania z powodu zakwaterowania lub choroby.
• Wzrost efektywności wykorzystania azotu (efektywność wykorzystania azotu: NUE).

Czym są mapy nawozów azotowych?

Dzięki mapom recepturowym możliwe jest nawożenie zmienne. Pozwala to na optymalizację dawki nawozu poprzez powiązanie jej z odpowiednią ilością nawozu dla każdej sekcji pola. Jest to kluczowy punkt przy rozważaniu stosowania nawozów azotowych w zbożach.

Niedobór azotu w roślinach skutkuje zmniejszeniem plonów i jakości, natomiast nadmierna jego ilość stanowi zagrożenie dla środowiska i generuje dodatkowe koszty w gospodarstwach rolnych.

Tworzenie map recepturowych składa się z trzech etapów:

1. Określenie części pola, na których występuje zbieżność w zakresie dawkowania azotu.
2. Wybór metody zapłodnienia.
3. Określanie właściwej ilości nawozu azotowego do zastosowania u roślin w każdej sekcji pola.

Jak obliczyć ilość azotu dla roślin w worku z nawozem?

Nie daj się zwieść kolosalnej zawartości azotu podanej na worku nawozu; to właśnie ta wartość pojawia się jako pierwsza w analizie NPK. Całkowitą zawartość azotu w opakowaniu nawozu można obliczyć, szacując ilość azotu w funtach na tysiąc stóp kwadratowych.

Mnożąc wagę worka z nawozem przez procentową zawartość azotu w nawozie (pierwsza cyfra w oznaczeniu NPK z przodu worka), uzyskasz liczbę funtów azotu w ładunku. Następnie podziel całkowitą liczbę funtów azotu przez powierzchnię deklarowaną na worku.

Pomoże to obliczyć liczbę funtów azotu, jaka będzie potrzebna roślinom na 1000 stóp kwadratowych. Należy pamiętać, że nawóz jest często sprzedawany w workach o pojemności 5000 lub 10 000 stóp kwadratowych.

Złóż wniosek o pomoc dla platform rolniczych

Znacznie łatwiej jest zwrócić się o pomoc do platform rolniczych, takich jak GeoPard. Dzieje się tak, ponieważ oferują one szeroki wachlarz rozwiązań, które mogą obejmować między innymi:

• Ustanawianie stref zarządzania i sporządzanie recept i mapy aplikacji o zmiennej stawce może pomóc Ci zlokalizować i opanować problematyczne punkty w Twoim gospodarstwie.
• Analizy danych glebowych (analiza danych glebowych) w celu tworzenia map recepturowych dla nawożenia rolnictwa o zmiennej dawce i uzyskiwania kompleksowych map właściwości gleby.
• Dane o uzyskach mogą być wykorzystane do podejmowania bardziej świadomych decyzji i zwiększenia efektywności wzrostu.

Często zadawane pytania

1. Skąd bierze się niedobór azotu w glebie?

Niedobór azotu w glebie może wystąpić z powodu czynników naturalnych, takich jak wymywanie i ulatnianie, nierównomierne nawożenie, pobieranie azotu przez rośliny oraz niska zawartość materii organicznej. Kluczowe jest uzupełnienie tego niedoboru poprzez odpowiednie nawożenie, wzbogacanie gleby w materię organiczną oraz zrównoważone praktyki rolnicze, aby zapewnić optymalny wzrost i produktywność roślin.

2. Jak obliczyć zawartość azotu w nawozie?

Aby obliczyć ilość azotu w nawozie:

• Sprawdź etykietę nawozu pod kątem zawartości azotu, reprezentowanej przez trzy liczby w stosunku NPK. Na przykład, jeśli stosunek wynosi 10-10-10, oznacza to, że nawóz zawiera 10% azotu.
• Określ wagę nawozu, którego planujesz użyć. Na przykład, jeśli masz 1 kilogram nawozu, 10% (0,1 kilograma) to azot.
• Przelicz masę azotu na powszechnie używaną jednostkę, taką jak gramy. W tym przypadku 0,1 kilograma odpowiada 100 gramom azotu.
• Na podstawie wyliczonej ilości określ odpowiednią dawkę nawozu, biorąc pod uwagę konkretne potrzeby roślin, takie czynniki jak stan gleby i pożądany wzrost.

3. Skąd rośliny pozyskują azot? Jak im pomaga i jak go wytwarzać?

Rośliny nie potrafią produkować azotu bezpośrednio. Pozyskują go poprzez absorpcję z gleby, wiązanie azotu przez bakterie symbiotyczne w roślinach strączkowych, rozkład materii organicznej oraz pobieranie z nawozów. Mechanizmy te dostarczają roślinom azot niezbędny do wzrostu i rozwoju.

4. Czy azot jest mobilny w roślinach?

Tak, azot jest mobilny w roślinach. Azot może być łatwo transportowany w roślinie ze starszych tkanek do młodszych w procesie znanym jako translokacja. Gdy w niektórych częściach rośliny występuje niedobór azotu, może on zostać pozyskany ze starszych liści lub organów spichrzowych i rozprowadzony do obszarów, w których jest potrzebny do wzrostu i rozwoju.

Mobilność azotu pozwala na efektywną alokację zasobów i gwarantuje, że rośliny mogą priorytetowo traktować podstawowe funkcje w okresach ograniczonej dostępności azotu.

5. Jak obliczyć plon kukurydzy?

Aby obliczyć plon kukurydzy, wykonaj następujące kroki:

• Zmierz długość uchaZmierz długość reprezentatywnej próbki kolb kukurydzy od nasady do czubka. Wykonaj kilka pomiarów i oblicz średnią długość kolby.
• Policz rzędy na ucho:Policz liczbę rzędów na każdej kolbie kukurydzy. Ponownie wykonaj kilka obliczeń i oblicz średnią liczbę rzędów na kolbę.
• Zestaw do pomiaru ziarna:Wybierz losową próbkę kolb kukurydzy i policz liczbę w pełni rozwiniętych ziaren w rzędzie. Zrób to dla kilku kolb i oblicz średnią liczbę ziaren w rzędzie.
• Określ obszar zbiorów:Zmierz powierzchnię pola lub działki, z której zebrano kukurydzę.

Pomnóż średnią długość kolby przez średnią liczbę rzędów w kolbie, aby obliczyć liczbę ziaren w kolbie. Następnie pomnóż średnią liczbę ziaren w rzędzie przez liczbę ziaren w kolbie, aby uzyskać całkowitą liczbę ziaren. Na koniec podziel całkowitą liczbę ziaren przez powierzchnię zbioru, aby określić plon kukurydzy, zazwyczaj wyrażony w buszlach na akr.